سلول های جانوری و سلول های گیاهی هر دو از این نظر که سلول های یوکاریوتی هستند با هم مشابهند. این سلول ها دارای یک هسته هستند که DNA در آن قرار دارد و هسته به وسیله یک غشاء از دیگر ساختارهای سلولی جدا شده است.
هم سلول های گیاهی و هم سلول های جانوری فرآیندهای مشابهی برای تولید مثل دارند که شامل میتوز و میوز است. (میتوز فرایندی در تقسیم سلولی است که در آن هسته ها تقسیم می شوند. در میوزیک کروموزوم در یک سلول به نیم کاهش می یابد و به دو تک سلولی تقسیم می شود.)
سلول های جانوری و گیاهی انرژی مورد نیاز برای رشد و حفظ عملکرد نرمال سلولی را از فرایند تنفس سلولی به دست می آورند. همچنین هر دوی این سلول ها ساختارهای سلولی ای دارند که به نام اندامک شناخته می شود. اندامک ها تخصص یافته اند تا وظایف لازم برای عملیات سلولی نرمال را انجام دهند.
سلول های جانوری و گیاهی برخی از اجزای سلولی مشترک نیز دارند از جمله از یک هسته، دستگاه گلژی، شبکه آندوپلاسمی، ریبوزوم، میتوکندری، پراکسی زوم، اسکلت سلولی و غشاء سلول (پلاسما) برخوردارند.
هرچند که سلول های گیاهی و جانوری ویژگی های مشترک زیادی دارند، از بسیاری جهات نیز با هم متفاوتند.
تفاوت های سلول های جانوری و گیاهی
۱-حجم: سلول های جانوری به طور کلی ئل مرکزی بزرگی هستند که می تواند تا ۹۰ درصد از حجم سلول را اشغال کند.
سلول های پروکاریوتی
سلول های یوکاریوتی جانوری و گیاهی با سلول های پروکاریوتی مانند باکتری ها متفاوتند. پروکاریوت ها معمولاً موجودات تک سلولی نامیده می شوند، در حالی که سلولهای گیاهی و جانوری به طور کلی چند سلولی هستند. سلول های یوکاریوتی پیچیده تر و بزرگ تر از سلول های پروکاریوتی هستند. سلول های جانوری و گیاهی حاوی بسیاری از اندامک هایی هستند که در سلول پروکاریوتی یافت نمی شوند.
پروکاریوت ها هیچ هسته واقعی ندارند به طوری که DNA در داخل غشا موجود باشد، اما DNA در منطقه ای از سیتوپلاسم به نام نوکلئویید حلقه زده است. در حالی که سلول های گیاهی و جانوری توسط میتوز و یا میوز تولید مثل می کنند، پروکاریوت ها اغلب توسط شکافت باینری زیاد می شوند. درشکافت باینری، یک مولکول DNA تک تکرار و سلول اصلی به دو سلول یکسان تقسیم می شود.