به نظر میرسد بهترین راه جشنواره فیلم فجر که به تعبیر بهتر، یک تیر و دو نشان این جشنواره نیز هست، تقدیر ویژه از «لباس شخصی» در اختتامیه این رویداد است.
سوره سینما – محمد حسینآبادی : «لباس شخصی» قدرنادیدهترین فیلم سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر است! این اصلا اغراق نیست؛ این توصیفی در ارتباط با اولین ساخته سینمایی یک فیلمساز فیلماولی است که میتوانست با حضور در بخش سودای سیمرغ سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر بدرخشد؛ اما سلیقه خاص هیات انتخاب این دوره از جشنواره فیلم فجر و مناسباتی غیرسینمایی از جمله عدم حضور همه آثار ارائه شده از سوی یک سرمایهگذار در بخش مسابقه اصلی جشنواره باعث شد تا این فیلم با وجود همه شایستگیهایش فقط به بخش نگاه نو جشنواره امسال وارد شود.
«لباس شخصی» قصهای درباره نفوذ است؛ قصهای از تاریخ معاصر ایران که روایتی از ماجرای خنثیسازی توطئه حزب توده در زمان جنگ و نفوذ آنها در عالیترین ردههای نظامی کشور است. یک تریلر جاسوسی و معمایی که با فیلمنامهای چفت و بستدار و بازیهای خوب بازیگران تئاتری آن، به خوبی توانسته مخاطباش را تا آخرین لحظه برای کشف معمای نفوذ با خود همراه سازد.