«سینمای استراتژیک» مولود هنر انقلاب/ ترسیم افقهای پیشروی کشور برای آیندگان
سینمای ایران همواره نیازمند «سینمای استراتژیک» است که بتواند بر حفظ تمامیت ارضی و دفاع از امنیت ملی و در راستای به تعالی رسیدن هنر انقلاب اسلامی قدم بردارد.
سینمای ایران همواره نیازمند «سینمای استراتژیک» است که بتواند بر حفظ تمامیت ارضی و دفاع از امنیت ملی و در راستای به تعالی رسیدن هنر انقلاب اسلامی قدم بردارد.
امید است حالا که شاهد حضور پرتعداد آثار سینمای استراتژیک در جشنواره فیلم فجر هستیم، نگاه مدیران سینمایی کشور نسبت به تولید این قبیل آثار تغییر کند.
محمد خزاعی فرزند زمانه خویش بوده و بیهراس از برچسب سینمای حکومتی روشنفکرنمایان، همواره برای مردم و منافع ملی فیلم ساخته است.
سینمای استراتژیک مصادیقی از سینمای واقعگرایانه است که خلاء آن در کلیت سینمای ما به چشم میآید و باید راه را برای باب شدن و ورود سینماگران دیگر به این نوع از سینما بازتر و سهلتر کرد.
به نظر میرسد بهترین راه جشنواره فیلم فجر که به تعبیر بهتر، یک تیر و دو نشان این جشنواره نیز هست، تقدیر ویژه از «لباس شخصی» در اختتامیه این رویداد است.
سینماپرس: سردار سرتیپ پاسداران «حاج علی فضلی» با بیان این مطلب که موفقیت ما در کارهای گروهی بیشتر است، خاطرنشان ساخت: اگر از رویکردهای جزیرهای فاصله بگیریم و به یک همافزایی ملی برسیم، آثار تولیدی ما اثربخشتر خواهد شد. نباید هر مجموعهای تصور کند که بهتنهایی باید یک اثر کامل را از صفر تا صد تولید کند؛ بلکه همه نهادها باید در یک پازل بزرگ فرهنگی نقشآفرینی کنند تا به نتایج مطلوب برسیم
سینماپرس: «مهاجر توحید پرست» با بیان این مطلب که سینما زمانی معنا پیدا میکند که با مردم ارتباط برقرار کند. بیان کرد: نمونههای موفقی در سینمای دفاع مقدس داریم که توانستهاند با مردم ارتباط برقرار کنند، اما برخی فیلمها به دلیل حال و هوای مردم، چندان مورد استقبال قرار نمیگیرند. واقعیت این است که حال امروز مردم ما مساعد نیست، و این مسأله بر سینما هم تأثیر میگذارد.
سینماپرس: «محمدتقی فهیم» از منتقدان باسابقه و پیشکسوت سینمای کشور با انتقاد از بیتوجهی نهادهای فرهنگی و سینمایی کشور در فهم و شناخت موضوعات استراتژیک نوشت: متاسفانه سینمای ایران، برخلاف سینمای جهان، که در صورت مرور تولیدات کشورهای دارای سینما با فهرست بلند بالایی از فیلمهایی مواجه میشویم که با محوریت (و به شکل انبوه با حضور) شخصیتهای کارگر و معلم ساخته و به نمایش در آمده است، حرفی برای گفتن ندارد