در دهههای ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰، همزمان با گسترش نظریههای روانکاوی، برخی پزشکان معتقد بودند عوامل روانی مانند اضطراب، استرس و تنشهای عاطفی نقش مهمی در بروز حملات این بیماری دارند.
در دهههای ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰، همزمان با گسترش نظریههای روانکاوی، برخی پزشکان معتقد بودند عوامل روانی مانند اضطراب، استرس و تنشهای عاطفی نقش مهمی در بروز حملات این بیماری دارند.