به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، در خیلی از فیلمهای سینمایی یا تولیدات نمایشی، سازندگان خواستهاند سوژهای جذاب را به کار گرفته و پرداخت کنند تا مخاطب را تا انتهای اثر روی صندلی سینما یا مقابل نمایشگر خود میخکوب و مجذب کنند. ایناتفاق در خیلی از فیلمهای تاریخ سینما افتاده که البته داستانهای دروغین و ساخته و پرداخته ذهنهای خلاق بوده است.
فکر کنید سوژه یکفیلم، محاکمهکردن خدا در یکدادگاه باشد! عجب سوژه بکر و جذابی! چهکسی میتواند مقابلش مقاومت کند و آن را نببیند؟ از ایندست سوژهها در سینمای هالیوود که ماهیتی یهودی و صهیونیستی دارد و دیگر سینماهایی که توسط قوم برگزیده روی زمین اداره میشوند، به وفور پیدا میکنید. همه هم در استتار موضوعات انسانی و بهظاهر تحلیل شخصیتها و موقعیتهای بغرنج آدمها قرار دارند.
سال ۲۰۰۸ میلادی فیلمی بهنام «خدا در دادگاه» ساخته شد که تولید شبکه BBC بود و یکی از همینگونههای سینمایی است. از اسمی هم که روی پیشانی دارد مشخص است میخواهد در مواجهه اول، مخاطبش را به ویژه اگر از اهالی فلسفه و روانشناسی یا از علاقهمندان علوم انسانی باشد، جذب کند! علزان آلمانی، شخصیتهای مثلا قربانی را به زور به اتاق گاز بردهاند و در ساختار فیلم، به لحظاتی رسیدهایم که قربانیان برهنه بین گردشگرانی که برای بازدید از آشوویتس آمدهاند، سرودی یهودی را زمزمه میکنند و درباره ماندگاری آرمانشان شعار میدهند. بعد هم سریع به اینجا میرسیم که دختری جوان از جمع بازدیدکنندگان از پیرمردی (یهودی) میپرسد: «دعاشون جواب داد؟» و پاسخ پیرمرد با چاشنی یکلبخند اینگونه است: «ما هنوز اینجا هستیم!»
صادق وفایی