سما بابایی | زری خوشکام، هم یک شخصیت است و هم یک استعاره؛ استعارهای از نسلی که زیبایی و نمایش را میشناخت، اما هنوز نمیدانست که این زیبایی قرار است به کجا منتهی شود. با وقوع انقلاب اسلامی، «زری خوشکام» برای سالها از صحنه سینمای ایران کنار گذاشته شد و سالها طول کشید تا او که حالا با نام واقعیاش، زهرا حاتمی شناخته میشد، بار دیگر به سینما بازگردد. این بازگشت آرام و تلویحی، نخست در فیلم «سیمای زنی در دوردست» به کارگردانی علی مصفا، صورت گرفت؛ حضوری افتخاری و کوتاه که نهتنها تلویحاً ممنوعالکاری چند دههای او را پایان بخشید، بلکه معنایی شخصی، خانوادگی و سینمایی نیز با خود داشت. زری خوشکام هرگز در پی بازسازی جایگاه پیشین خود برنیامد. حضور مجدد او در سینمای ایران، همچون رفتنش، خاموش و نجیب بود
.به گزارش فیلمنیوز،. برای علاقهمندان به تاریخ سینمای ایران، زری خوشکام همسر علی حاتمی و مادر لیلا نشانهای از دو دوره سینمایی کاملاً متفاوت است، از سینمای بدنهی قبل از انقلاب تا سینمای محتاط، نمادگرا و مستقل پس از آن. در این مطلب نگاهی به هفت نقشِ بهیادماندنی او داشتهایم.
