تابهحال دیده نشده راننده قطاری که دارد جلو میرود، دو سه دقیقه یک بار از توی بلندگو داد بزند: «در حال رفتن هستیم.»
مردم سرزمینهای شمالی خودمان که عموما به برنج اعلا دسترسی دارند، بهندرت حرفی از این میزنند که برنج این نوبتشان فلان قدر ری میکند و بویش تا بهمان متر میرود. لاف زدن از ویژگیهای خدادادی برنج بیشتر عادت مردمان فلات مرکزی است که سالها با آرزوی پلوی شب عید به رختخواب رفتهاند. از آنجایی که همه قیاسهای دنیا معالفارق محسوب میشوند، این قیاس هم خیلی بیراه نیست که از بابت همین ماجراست که مسئولین کشورهایی که از همه بیشتر خون جماعت را توی شیشه میکنند، بیشتر از همه از عدالت حرف میزنند و آنهایی که عادت کردهاند اول قفل را ببندند، بعد تازه قصه را بپرسند، بیشتر از همه از آزادی.