در مهری دیگر اصفهان میزبان نمایشگاهی بود که یادآور نوستالژی های گذشته است، زمانی که این شهر تار و پودش آمیخته با کارخانه های نساجی بود و قطب این صنعت به شمار می رفت. در مسیر راهرویی پر از نور و صدای آرام دستگاهها، SITEX امسال نه یک نمایشگاه که روایتی بافته شده از یاد و چالش بود؛ رنگ های قرقره ها، تنوع نخ ها، و گفت وگو کوتاه بازدید کنندگان میان ماشین آلات سالخورده و نو ترکیبی است از رؤیای بازگشت اصفهان به قلب صنعت نساجی و در عین حال ترس از گسستن تار و پودی که رشته های ناامیدی را در خود پیچیده است. جایی که هر غرفه، حلقه ای جدید بر زنجیری کهن است: ریسمانی که این نمایشگاه را به قطب صنعت نساجی کشور گره می زند.