چه کسی فکرش را میکرد. همان دختر نیمکتهای آخر کلاس، حالا در ردیف اول، کنار من ایستاده باشد؛ اما این بار، نه در کلاس درس و دانشگاه، جایی که اسمش را گذاشتهاند: «کف خیابان».
به گزارش اصفهان زیبا؛ چه کسی فکرش را میکرد. همان دختر نیمکتهای آخر کلاس، حالا در ردیف اول، کنار من ایستاده باشد؛ اما این بار، نه در کلاس درس و دانشگاه، جایی که اسمش را گذاشتهاند: «کف خیابان». راستش ما خیلی باهم فرق داشتیم. من از آن دانشجوهای همیشهآماده بودم و او، ترجیح میداد زیادی جلوی چشم استادها نباشد. آخرین لایه پوشش من میرسید به چادر سیاهی که همیشه محکم میگرفتمش و او مقنعهاش را تا جایی که امکان داشت عقب میکشید.