استان اصفهان، به عنوان یکی از مراکز اصلی کشاورزی کشور، در گذشتهای نه چندان دور بهواسطه رودخانه زایندهرود و منابع آبی حاصل از آن، به یکی از مهمترین قطبهای کشاورزی ایران تبدیل شده بود. با این حال، طی سالهای اخیر و به دلیل تغییرات اقلیمی، خشکسالیهای مکرر و کاهش منابع آبی، وضعیت کشاورزی این منطقه دچار چالشهای جدی شد. کشاورزان اصفهانی در این دوران با مشکلات فراوانی در تولید محصولات خود روبهرو شدند؛ اما در این میان، گلخانهها آرام و بیصدا قد کشیدند؛ سازههایی شیشهای که امروز امید تازه کشاورزان برای ادامه حیات در روزگار کمآبی شدهاند.