مرور کتاب «احیای هنرهای از یاد رفته: مبانی معماری سنتی در ایران»؛
کتابی که معماری سنتی ایران را از فراموشی نجات داد
لرزاده در این کتاب بارها بر رابطه میان ایمان، اخلاق، زیبایی و معماری تأکید میکند. از نگاه او، معمار سنتی پیش از آنکه یک مهندس باشد، انسانی مسئول در برابر خدا، جامعه و تاریخ است. همین نگاه، کتاب را از یک متن فنی صرف فراتر میبرد.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)؛ کتاب «احیای هنرهای از یاد رفته: مبانی معماری سنتی در ایران» یکی از مهمترین منابع تجربی درباره معماری سنتی ایران است. این کتاب بیش از آنکه یک پژوهش دانشگاهی به معنای رایج باشد، روایت یک استادکار برجسته از جهان معماری ایرانی است. اثر بر پایه خاطرات، تجربیات و آموزههای استاد حسین لرزاده، به کوشش مهناز رئیسزاده و حسین مفید تدوین شده و طی سالهای مختلف چندین بار تجدید چاپ شده است.
مهمترین نقطه قوت کتاب، ثبت دانشی است که قرنها سینه به سینه میان معماران سنتی منتقل میشد. لرزاده آخرین نسل از معمارباشیهایی است که هنوز شیوههای سنتی ساخت گنبد، طاق، مقرنس، کاربندی، رسمیبندی، یزدیبندی و دیگر فنون معماری ایرانی را از استادان قاجاری فراگرفته بود. اگر این خاطرات و آموزشها ثبت نمیشد، بخش مهمی از این میراث ناملموس از بین میرفت.