
یافتن دید مثبت، هنری است که ما به عنوان والدین، نخست باید آن را در خود پرورش دهیم و سپس به فرزند خود بیاموزیم. البته نه با آموزش گفتاری، بلکه آموزش رفتاری؛ به گونهای که کودک با دیدن عملکرد ما در زندگی، واکنشها را بیاموزد.
کودک آنچه را میبیند، انجام میدهد؛ نه آنچه را میشنود. بنابراین آنچه محرز است این است که بچههای شاد و خوشبین، صرفنظر از ساختار ژنتیکی، محصول خانوادهای شاد خواهند بو؛ چراکه تحقیقات نشان میدهد که اگرچه گاهی افسردگی و بدبینی میتواند نوعی گرایش ژنتیکی باشد، اما ژنها انعطافپذیرند و میتوانند نسبت به محیط، فعال یا غیرفعال شوند. در نتیجه نحوه بینش و رفتار و الدین میتواند چنین گرایشی را مهار کند.
نخستین گام برای ایجاد حس خوب در کودکان، تأیید و تحسین ازسوی والدین است؛ تأییدی که معطوف به تلاش کودک باشد، نه به نتیجه کار او. ثمره چنین توجهی، رشد این باور در کودک است که تمرین و تلاش، راه رسیدن به اهداف خواهد بود و آنچه اهمیت دارد، پشتکار است نه استعداد.
والدین باید هوشیار باشند تا از موقعیتهایی که کودکان نیازمند تأییدشان هستند، به سادگی نگذرند و فرصتها را دریابند؛ چراکه حیطه این موارد بسیار گسترده و در عین حال ظریف است. مثلاً گاهی انجام مسئولیتهایی هرچند ناچیز به دست کودک، اگرچه ساده و کوچک به نظر آید، وقتی با تحسین والدین همراه شود، به حسی خوب و خوشایند در او میانجامد. اپدر و مادر لازم است زمانی را برای بودن کنار هم اختصاص دهند؛ بهگونهای که به بچهها اجازه ندهند تا خلوت آنها را بر هم بریزند. مثلاً وقتی کودک بداند زمانیکه پدر و مادرش در حال گفتوگو هستند او در اولویت نیست و والدین صحبت یکدیگر را بهخاطر کودک قطع نخواهند کرد، احساس امنیت خاطر میکند؛ به این سبب که میفهمد پدر و مادرش چون همدیگر را دوست دارند، به هم احترام میگذارند.
در پایان اینکه بتوان کودکی شاد داشت، شاید کمی ایدهآل به نظر برسد، اما میتوان مهارتهایی را آموخت و بهکار برد و در جهت رسیدن به یک زندگی شاد حرکت کرد. نکاتی که بیان شد، هیچکدام قاعده صددرصد نیست و ممکن است هر کس برای کودک خود به شکلی دیگر عمل کند. این موضوع کاملاً وابسته به خلاقیت والدین است، اما در این نکته که والدین شاد، کودکانی شاد خواهند داشت، شکی نیست. از پدر و مادر بودن خود لذت ببرید و بدانید که هیچگاه در کنار کودکان وقتتان هدر نمیرود. کودکی فرزندانمان فرصت خوبی است برای کشف خوشیهای کوچک. “این زمان زیاد طول نمیکشد…
