به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، برای خانواده ایرانی محرم صرفاً یک مناسبت تقویمی نیست؛ بخشی از هویت، ریشه و شناسنامه عاطفی است. صدای دستههای عزاداری، عطر اسپند و برافراشته شدن کتیبههای سیاه، هرساله جان تازهای به شهر میبخشد. در این بین والدینی که دلبسته این مکتب هستند، یک دغدغه شیرین اما حساس دارند:
«چگونه فرزندم را در این مسیر با خود همراه کنم که هم حرمت مجلس حفظ شود و هم جان کودک با مهر امام حسین (ع) گره بخورد؟»
بنابر روایت فارس، راهکارهای عملی برای تبدیل کردن حضور در هیئت به یک تجربه معرفتی و لذتبخش برای کودکان را بررسی کردهایم.
انتقال «حس خوب» پیش از انتقال «مفهوم»
کودکان پیش از آنکه کلمات ما را بفهمند، احساسات ما را دریافت میکنند. اگر حضور در هیئت با تعجیل، اضطراب دیر رسیدن یا تذکرهای مداوم «دست نزن» و «بنشین» همراه باشد، ذهن کودک بین محرم و استرس پیوند برقرار میکند.
پیشنهیشی نشود، لازم نیست از ابتدا تا انتهای یک مراسم طولانی بمانید.
استراتژی زمانبندی: بخشهایی از مراسم را انتخاب کنید که برای کودک جذابتر است (مثل زمان مداحی یا سینهزنیهای هماهنگ که کودک میتواند همراهی کند). وقتی احساس کردید کودک خسته شده، پیش از آنکه کلافه شود، مجلس را ترک کنید تا آخرین تصویر ذهنی او از هیئت، خستگی و گریه نباشد.
تربیت حسینی، لزوماً با سخنرانی و پند و اندرز اتفاق نمیافتد. این تربیت در تار و پود رفتارهای ما در روزهای محرم نهفته است. وقتی کودک میبیند پدر و مادرش در این روزها متواضعتر، بخشندهتر و مهربانتر هستند، به شکوه این مسیر پی میبرد. محرم فرصتی است تا به کودکمان یاد بدهیم که «آزادگی» و «ایستادن کنار مظلوم»، زیباترین سبک زندگی است؛ درسی که از ایران تا دورترین نقاط جهان، هر انسان آزادهای به آن احترام میگذارد.