آخرین باری که پیش از بازی سه شنبه شب، دو تیم منچستر یونایتد و پاری سن ژرمن در لیگ قهرمانان اروپا به مصاف هم رفته بودند، دیداری خاطرانگیز را در ذهن فوتبال دوستان ثبت کردند و دوباره در ایستگاه اول لیگ قهرمانان اروپا شاهد این تقابل بودیم اما این بار با حساسیتی کمتر از مراحل حذفی دو تیم پا به میدان گذاشتند. از همان دقایق ابتدایی مشخص بود که تیم منچستر برنامههای ویژهای برای کنترل و دفاع مقابل نقاط قوت پاریسیها در فاز حمله دارد.
بازیکنان خط حمله پیاسجی به خاطر سرعت بالایشان همواره در فرارهای سریع پشت دفاع یک خطر برای خط دفاع حریف محسوب میشوند. همچنین بازیکنان خطوط دیگر پیاسجی هم در ارسال پاسهای بلند به پشت مدافعان با خط حمله تیم هماهنگی خوبی دارند. مدافعان منچستر برای کنترل این تاکتیک هجومی پیاسجی قبل از ارسال پاس به فضای پشت دفاع، با حرکت هماهنگ رو به جلو مهاجمان پیاسجی را در تله آفساید قرار میدادند. خطر دیگری که منچستریها را تهدید میکرد، حرکات پا به توپ نیمار و خارج کردن مدافعان از جریان بازی با دریبل زدنشان بود. برای دفاع مقابل نیمار مدافعان و هافبکهای منچستر جمع میشدند و با ایجاد فشردگی زیاد، راه او را میبستند. علی رغم این که نیمار با هشت دریبل که چهارتای آنها موفق بودند بهترین عملکرد از این نظر را در بازی داشت، به علت تعداد زیاد بازیکنان بالاخره توپش تکل میشد. هافبکهای منچستر زمانی که توپ توسط مدافعان پیاسجی در گردش بود با هافبکهای پیاسجی یارگیری میکردند تا مانع از دریافت پاس توسط آنها شوند و پس این که توپ به کنارهها میرفت، یارگیری نفر به نفر را رها میکردند و در آن منطقه جمع میشدند. در ویدئوی زیر میتوان مدلی از نحوه حرکت بازیکنان منچستر زمانی را که توپ به نیمار میرسید دید.