
اگر در تمام طول سال با مشکلات تنفسی و پوستی درگیر هستید، ممکن است دلیل آن حساسیت به شورهی سر حیوان خانگیتان باشد. حساسیت به شورهی حیوانات ناشی از حساسیت شدید به پروتئینهای موجود در دانههای روی پوست حیوانات (شوره) است. این شورهها معمولاً هنگامی که حیوان خودش را میخاراند یا لیس میزند پخش میشوند. با اینکه مرتب شستن خانه و جارو برقی کشیدن میتواند علائم حساسیت را کاهش دهد، برای درمان جامع باید به یک متخصص حساسیت مراجعه کنید.
علائم تنفسی
یکی از پاسخ های شایع بدن به حساسیت به حیوانات و مخصوصا حساسیت شوره، مشکلات تنفسی است. خارش چشم، آبریزش بینی، ترشح مخاط، فشار روی سینوسها، سرفه، خارش/درد گلو، خسخس سینه و تنگی نفس همه میتوانند جزو واکنشهای بدن شما به پروتئینهای موجود در دانههای روی پوست حیوان باشند. بیشتر علائم حساسیت به شوره فقط آزار دهنده هستند ولی در موارد خاص و حساسیت به حیوانات شدید، میتوانند خطرناک باشند. در بدترین حالت، این حساسیت میتواند باعث مشکل تنفسی، گرفتگی نفس و همچنین شوک آنافیلاکتیک بشوند. آنافیلاکسیس واکنش همهی بدن به حساسیت است. علائم آن شامل تورم پلک، گلو، زبان و مجرای تنفسی، تشویش شدید، ضربان تند و حتی بی نظمی ضربان قلب میشود. اگر آنافیلاکسیس فوراً درمان نشود، میتواند مرگ بار باشد.
علائم پوستی
<درمان آنها مشورت کنید.
پیشگیری
تنها راه قطعی برای جلوگیری از حساسیتهای مربوط به شوره، دوری از حیوانات است. این میتواند به معنی دادن حیوان خانگی به کس دیگر و یا بستن درهای محل کار یا اتاق خوابتان به روی حیوان برای جلوگیری از تجمع شوره باشد. البته قبل از جابجایی دوست پشمالویتان، بهتر است برای تشخیص قطعی به یک پزشک متخصص آلرژی مراجعه کنید. ممکن است ریشهی حساسیت شما، گرد و غبار و یا سایر عوامل محیطی باشند.
درمان
درمان آلرژی به شوره میتواند با استفاده از آنتیهیستامین، داروهای ضداحتقان، قطرههای چشمی و اسپریهای بینی یا تزریقات مرتب ایمنی درمانی و درمان های استروئیدی انجام شود. پس از انجام تست های حساسیت، پزشک شما مؤثرترین راه درمانی را توصیه خواهد کرد. یادداشت کردن و لیست کردن علائم و عوارضتان را فراموش نکنید، این کار میتواند به پزشکتان در تشخیص دقیق حساسیت به شوره کمک کند.
