مهدی ملکی- مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال دوشنبه شب در گفتوگو با برنامه فوتبال برتر، اظهار داشت: «اگر به جای بازسازی آزادی ورزشگاه جدید میساختیم، هم هزینههایش کمتر بود، هم زودتر آماده میشد. ورزشگاه آزادی پیچیدگیهای زیادی داشت از لوله کشیها و کانالهای برق و در کل ایمنسازی.»
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، قصه تکراری و پرغصه کمبود ورزشگاه استاندارد و مناسب که از چمن با کیفیت و مطلوبی برخوردار باشد، دیگر نه برای کسی مهم است و نه حساسیت و توجه میلیونها هوادار و علاقهمند به فوتبال در ایران را برمیانگیزد. ماجرا از این قرار است که برای شرح و بسط شرایط عجیب و دردسرساز فقر زیرساخت و امکانات، کافی است به همین ضربالمثل اکتفا کنیم:
«گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من، آنچه البته به جایی نرسد فریاد است.»
فریاد رسانهها و هواداران فوتبال درباره اوضاع نامناسب ورزشگاهها، مربوط به یک یا دو سال اخیر نیست. موضوع به قبل برمیگردد، به خیلی قبلتر. به سالهایی که گلایه از نبود امکانات اولیهای چون سرویس بهداشتی، جزو مصاحبههای تکراری و همیشگی هواداران در اطراف یا داخل ورزشگاه بودیشتر بر اساس فشارهای بیرونی بود چون فدراسیون فوتبال و AFC هشدار داده بودند که این ورزشگاه در آیندهای نزدیک شرایط استاندارد برای میزبانی مسابقات بینالمللی را از دست میدهد. بدین ترتیب دستگاه ورزش و در رأس آن وزارت ورزش، ناچار شد برای رفع ایرادات فوری پروژهای را شروع کند که بیشتر بر اساس نیاز مقطعی و فشار مضاعف رسانهای و افکارعمومی بود. برای همین وقتی چند ماه از بازسازی آزادی گذشت و خرابیها در بخشهای مختلف ورزشگاه نمود پیدا کرد، تازه متوجه شدند که این فقط یک تعمیر نیست، یک پروژه ساخت از نو است!