در اواخر قرن شانزدهم میلادی، صدها راهزن سوار بر اسب به مناطق روستایی و حومهنشین آناتولی در دوران عثمانی یورش بردند، روستاها را غارت کردند، دست به خشونت زدند و قدرت و تسلط سلطان وقت عثمانی را به چالش کشیدند. چهارصد سال بعد و تنها چند صد مایل دورتر، در سوریه که سابقاً در قلمرو امپراتوری عثمانی قرار داشت، اعتراضات وسیع و گسترده در سال 2011 به یک جنگ داخلی خونین منتهی شد که تا امروز نیز همچنان ادامه دارد.
این پردههای تلخ و تاریک از تاریخ منطقه مدیترانه ویژگیهای کلیدی مشترکی دارند که هشدار و زنگ خطری را برای آینده به صدا درمیآورند: هر دوی این حوادث خیل عظیمی از انسانها را مجبور به ترک خانه و کاشانهشان کردند، هر دو در سیاست ریشه داشتند و عواقب سیاسی کوبنده و شدیدی را نیز به دنبال آوردند و نکته دیگر اینکه شرایط آبوهوایی جدی و وخیمی که نتیجه تغییرات اقلیمی بود، آتش هر دوی این بحرانها را برافروختهتر کرد.