
اقتصاد۲۴- نهال فرخی – موقعیت سال ۱۴۰۳، چند روز پیش از ۹ آذر ماه: نگار اولین بار اسم «بلک فرایدی» را از دهان مادر شنید؛ سر سفره صبحانه، آبان رو به آخر بود. مادر میگفت که «صبر کن مامان، اون کفش اسپرتی که میخوای برات تو بلک فرایدی میگیرم، نصف قیمت…» نگار چشمهایش برق زد. توی گوشیاش از چند روز قبل، نوتیفیکیشنهای رنگی فروشگاههای آنلاین ردیف شده بود: «۶۰٪ تخفیف فقط ۲۴ ساعت»، «فرصت طلایی سال»، «از دستش نده…».
چند هفته بعد، اما وقتی فاکتور خرید را با قیمتهای ماه قبل مقایسه کردند، فهمیدند «نصف قیمت» بیشتر یک توهم بوده تا یک فرصت. کفشی که قرار بود ارزانتر باشد، عملاً کمی گرانتر از قیمت مهر ماه خریده شده بود.
این روایت، داستان یک خانواده نیست؛ تصویر کوچکی است از جایگاه بلک فرایدی در زندگی مصرفی ایرانیها؛ روزی وسط آذر، بیربط به نوروز و تعطیلات رسمی، که بیش از آنکه سفره مردم را سبک کند، روی آن «بازاریابی» و «بازی با اعداد» پهن شده است.
