
خیلی شایعتر از آن است که تصور میکنید. به آرامی ارتباطات شخصی با خواهر برادرهای نه چندان صمیمی قطع میشود. یا یک عداوت بزرگ خانوادگی، تمام خانواده را از هم میپاشد. در اینجا به مواردی برای پر کردن این خلآ و آغاز ارتباط دوباره، پیش از آنکه خیلی دیر شود، میپردازیم.
بزرگ یا کوچک، نزدیک یا دور، هر آخر هفته یا فقط در تعطیلات طولانی دور هم جمع شده و شام میخورید، خانواده تنها افرادی هستند که میتوان روی آنها حساب نمود. اما گاهی پایهی این ارتباطات خانوادگی شروع به سست شدن میکنند، یا به طور ناگهانی فرو میریزد. دقیقا چه زمان این روابطِ از هم گسیخته، رنجش و در نهایت بیگانهشدن تلقی میشود؟ روانپزشکان اینطور توصیف می کنند که: روابط به شیوهایی آزاردهنده از سوی یکی از طرفین و نه هر دو طرف از بین میرود.
البته همیشه شرایط مانند پس فرستادن هدیهایی بازنکرده، مهیج نیست! اغلب مواقع افراد بیمهریهای کوچکتر اما دردناکتر را تجربه میکنند. افرادی که با چنین رنجشهایی دست و پنجه نرم میکنند، اغلب از حرف زدن دربارهی آن طفره میروند و از این بابت احساس سرافکندگی میکنند. دکتر جوشوآ کولهمن، روانپزشک در سانفرانسیسکو آن را “خموشی مسری” میخواند. بنابراین متخصصان پیشنهاد میکنند تا در تعطیلات به دیدار یکدیگر بروید، حتی بهتر از این، مانع از به وجود آمدن فاصله بین خود و دیگران شوید.
احساس میکنید دیواریده” میگوید، موضوع بر سر غمی حقیقی است و فقط پای رفتن یک نفر از زندگی شما در میان نیست. گاهی این غم ناشی از عدم دستیابی به عشق، تائید، توجه و هر آنچه باید از یک رابطه دریافت میکردید، است. اغلب مواقع که روابط عاشقانه پایان مییابد، واکنشهایی همچون خشم بروز میکند و واگویههایی از قبیل بدون او راحتتر هستم، در ذهن تداعی میشود! اما کولهمن معتقد است، در وورای این خشم معمولا دلتنگی پنهان است.
حقیقت را بپذیرید، اعتراف کنید که غمگین هستید، زیرا عشقِ خود را از دست دادهاید. در غیر این صورت این احساس تا ابد شما را رها نخواهد کرد. رنجش دائم اغلب در لوای شرم یا ننگ پنهان می شود. هنگامی که دوستی از شما میپرسد، چند فرزند دارید یا تعطیلات را چگونه سپری کردید، چه پاسخی میدهید؟ صحبت کردن در این باره نیز میتواند به همان اندازه راحت باشد. آگلیاس میگوید: خوب بیاندیشید که آیا واقعا باید از بیان آن طفره بروید. هنگامی که مردم دربارهی رنجشهای خود صحبت میکنند، اغلب شوکه شده و تازه در مییابند که تنها نیستند.
