خیلیها ذاتا آدمهای شادی هستند. به هر بهانهای میخندند، وجودشان سرشار از انرژی مثبت است و همیشه و در هر شرایطی چهره شان متبسم است و برخی نیز کاملا برعکس… .
بررسی روانشناسان و روان پزشکان ثابت کرده است که عوامل زیستی و روانی، هر دو در شاد بودن دخالت دارند یعنی هم ژنتیک و محیط خانواده و هم جامعهای که در آن زندگی میکنیم، میتواند بر احساس شادمانی ما اثرگذار باشد، اما آیا ما میتوانیم انتخاب و تلاش کنیم که شادتر باشیم یا نه؟ و تا چه حد سبک زندگی و رفتاری که برمیگزینیم، تعیینکننده شادمانی ماست؟
دکتر رحیمنیا، روانپزشک، معتقد است: بسیاری از مطالعات نشان میدهد که نهایتا نگاه خود ما به دنیا، به خودمان و به آینده است که تعیینکننده میزان شادمانی ماست. بر این اساس، با تغییر نگرش میتوانیم زندگی شادتری داشته باشیم. فقط باید راهکارهای عملی برای شادتر زیستن را یاد بگیریم و آنها را به کار ببندیم.
این فلوشیپ اختلالات روان تنی تاکید میکند: یکی از مهمترین راههای شاد زیستن، آرزوپردازی، برنامهریزی و گام برداشتن در مسیر آرزوهای شخصی است. البته بسیاری از عوامل تعیینکننده شادی در اختیار ما نیستند (مانند نقشی که هورمونها یا مزاج در شاد بودن دارند)، ولی ما میتوانیم با تغییر در نگرش و عملکرد، سهم مهمی در شادزیستن خودمان داشته باشیم.
شادی در ژن شماست
منتظر نباشید که شادتان کنند برای شاد بودن، وجود شرایط خاص یا افراد خاص ضروری نیست و هیچ کس قادر نیست ما را شاد کند، مگر خودمان. افرادی که ناخودگاه خود را شایسته شادی نمیدانند، تلاشی برای به دست آوردن آن نمیکنند. عدهای آن را محصول شانس میدانند و باور ندارند خودشان میتوانند شادی را به زندگی خود بیاورند، اما واقعیت این است که خود ما در شاد بودنمان خیلی نقش داریم. اگر همه کارها و فعالیتهای خود را محدود به یک نفر یا یک کار کنیم، این وضعیت باعث نگرانی مداوم از دست دادن میشود که به نوبه خود، حس شادی و لذت بردن را به طور چشمگیری کاهش میدهد. پس بهتر است برای شاد بودن، فعالیتهای مختلف و روابط متنوع داشته باشیم. به یاد داشته باشید که اگر فکر کنید باید فلان شغل یا موقعیت یا ماشین را داشته باشید تا شاد باشید، شادی امروزتان را از دست میدهید.