سیستم فرماندهی اقتصادی از بالا به پایین شوروی منابع انسانی طبیعی و سرمایهای خود را میبلعید و سازوکار اقتصادی غیر رقابتی ایجاد میکرد. در نتیجه، میانگین نرخ رشد سالانه سرانه تولید ناخالص داخلی به سختی بیش از ۱.۵ برابر افزایش یافت: از ۱.۵ درصد در روسیه تزاری در فاصله سالهای ۱۸۸۵ تا ۱۹۱۳ به حدود ۲.۲ تا ۲.۴ درصد در سالهای ۱۹۱۳ تا ۱۹۹۰ میلادی. رکورد رشد شوروی از بهترین نمونهها در کشورهای دیگر فاصله داشت.
اقتصاد ۲۴- نوژن اعتضادالسلطنه- “دمیتری مدودف” نخست وزیر پیشین روسیه در نشست مجمع سرمایه گذاری بین المللی سوچی در سال ۲۰۱۶ همزمان با اشاره به صدمین سالگرد انقلاب ۱۹۱۷ روسیه گفته بود: “این انقلاب نمونه بارز آن است که چگونه از دست دادن ثبات اساسا پایههای اقتصاد را ویران کرد و چشم انداز رشد اقتصادی را برای چندین سال از بین میبرد. به همین دلیل است که من فکر میکنم ما باید قدر آن چه در حال حاضر داریم را بدانیم”.
روسیه در جنگ کریمه در فاصله سالهای ۱۸۵۳-۱۸۵۶ شکستی ویرانگر متحمل شد و پس از آن، رژیم تزاری با درک میزان عقب ماندگی خود تصمیم گرفت با انجام اصلاحات دهقانی و دیگر اصلاحات مورد نیاز تشکیل سرمایه، جایگزینی صنعتی شدن با واردات به منظور تقویت خود و در نهایت نوسازی را از سر بگیرد.