مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
حوزه/ چرا با وجود اجماع کارشناسان بر ضرورت مهار تورم، این پدیده همچنان به یکی از ویژگیهای پایدار اقتصاد ایران تبدیل شده است؟ بررسی چهار دهه گذشته نشان میدهد پاسخ را باید علاوه بر نقدینگی و سیاست پولی، در ساختارهای نهادی، رانتی و اقتصاد سیاسی جستوجو کرد.
اقتصادنیوز: جنگ ایران نقشه تجارت جهانی گاز طبیعی را از نو ترسیم کرد؛ نقشهای گستردهتر، پیچیدهتر و البته گرانتر که احتمالاً پس از جنگ هم دوام خواهد آورد.
کمتر از یک سال تا پایان دولت دوازدهم باقیمانده است. حسن روحانی طی هفت سال زمامداری دولت، با بحرانهای بسیاری مواجه شد. موج تحریمها که از دولت دهم آغاز شد، شرایط سختی رابرای دولت بعـدی رقم زد و با ایجاد محدودیتهایی، دست روحانی را از همان ابتدای کار برای فروش نفت بست. از سوی دیگر، بر اثر توافق برجام، اقتصاد بیرمق ایران تااندازهای احیا شد؛ اما دیری نپایید که با حضور ترامپ در کاخ سفید و اجرای سیاست به صفر رساندن صادرات نفت ایران و اعمال شدیدترین تحریمها، اقتصاد ایران بار دیگر با مشکلات متعددی مواجه شد.
سخنان پرویز فتاح در یک برنامه تلویزیونی درباره ساختمانهای متعلق به بنیاد مستضعفان و پس گرفتن آنها او را در چشم اصولگرایان از مقام یک «طلبکار» به «بدهکار» تبدیل کرده است. آنچه فتاح درباره آن سخن گفت و مدعی بود حرفهایش انعکاس یک دغدغه برای بازگرداندن سرمایههای متعلق به یک نهاد اقتصادی است، با حواشی و موضعگیریهای مختلف روبهرو شده است.
تحریم، فشار حداکثری، بی ثبات شدن نرخ ارز، تورم لجامگسیخته و… همه آن چیزی است که دولتهای بر سرکارآمده در ایران و به تبع آن مردم، آثار آن را در زندگی خود کاملا لمس کردهاند. تحریمها گرچه معمولا اقتصاد را هدف قرار میدهند، اما متأثر از رویدادهای سیاسی و تغییر و تحولات بینالمللی هستند. برای بررسی بیشتر مفهوم اقتصاد سیاسی و تأثیر تحریمها بر مکانیسم اقتصادی و سیاسی کشور با دکتر عباس حاتمی، استاد اقتصاد سیاسی دانشگاه اصفهان گفتوگو کردیم. حاتمی معتقد است تداوم تحریمها یا لغو آن به یک جدال سیاسی میان جناحهای رقیب در ایران تبدیل شده است. مشروح گفتوگو را در اصفهان زیبا میخوانید.
در حالی به استقبال سیزدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری میرویم که به نظر میرسد فضای سیاسی کشور چندان آماده پذیرایی از اولین رویداد سیاسی 1400 نیست؛ رقابتی که کمتر از پنج ماه (28 خرداد 1400) به برگزاری آن مانده است و جریانهای سیاسی تازه به جنبوجوش برای پیدا کردن راهکارهایی به منظور مقابله با رقبا و سروساماندادن به خود افتادهاند؛ اصلاحطلبان با برگزاری جلسات و تشکیل نهاد اجماعساز با عنوان جدید جبهه اصلاحطلبان به ریاست بهزاد نبوی و اصولگرایان نیز در قالب شوراهایی که با اکثریت طیفهای این جناح تشکیل میشوند، گرد هم میآیند تا بر سر نحوه حضورشان و معرفی نامزدها برای شرکت در انتخابات سال آینده به اجماع برسند.