به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، امروز هشتم مهر سالروز اسارت یکی از خلبانان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است که هواپیمایش در آسمان بغداد هدف قرار گرفت و به اسارت درآمد. محمدصدیق قادری خلبانی است که با پیروزی انقلاب، بهدلیل کجسلیقگیها و شاید فعالیت نیروهای نفوذی در نیروی هوایی، ۳ بار اخراج شد و با دل شکسته تصمیم گرفت از نیروی هوایی خداحافظی کند اما با رسیدن ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ و شروع تجاوز رسمی صدام حسین به خاک ایران که بهعنوان سالروز شروع جنگ و هفته دفاع مقدس شناخته میشود، خود را به پایگاه سوم شکاری همدان رسانده و برای پرواز جنگی اعلام آمادگی کرد. روز هشتم مهر هم در ماموریتی بر فراز بغداد مورد هدف قرار گرفت و همراه با خلبان کابینجلویش هوشنگ ازهاری اقدام به خروج اضطراری از هواپیما کرده و به اسارت درآمد.
با رسیدن چتر نجات قادری به زمین، مردم خشمگین عراقی به او حمله کرده و بیشتر استخوانهای بدنش را با چوب، چماق و ضربات بیل شکستند. به همیندلیل او در دوران ۱۰ ساله اسارتش با مشکلات جسمی و روحی زیادی روبرو بود که بخشی از آنها را بهتنهایی و بخشی دیگر را با کمک چهرههایی مانند حجتالاسلام سیدعلیاکبر ابوترابیفرد پشت سر گذاشت. او ابوترابی را یکی از بهت
تیرماه ۱۳۶۷ با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران، نگهبانان عراقی بنای خوشحالی گذاشته و به قادری و اسرای همراهش گفتند «از امروز با هم برادریم و شما تا یکماه دیگر آزاد میشوید.» اما ایناتفاق دوسال بعد رخ داد.
صبح ۲۴ شهریور ۱۳۶۹ قادری و چندتن از اسرای دیگر با اتوبوس به اردوگاه بعقوبه یعنی آخرین اردوگاهی که اسیر ایرانی داشت منتقل شدند. با رخدادن حوادث و فراز و نشیبهای زیاد قادری در نهایت همراه علی والی، خسرو غفاری، سیدعلیاکبر ابوترابی و حدود ۱۰ اسیر دیگر در یک اتوبوس خالی جا داده شده و با راضیکردن مسئول عراقی که بنای ناسازگاری گذاشته بود، بهسمت مرز ایران حرکت کردند.
آخرین مرحله حرکت قادری برای رسیدن به آزادی، از مرز به کرمانشاه و از کرمانشاه به تهران بود.
صادق وفایی