چرا یک دهه از زندگی خسته‌کننده‌تر از بقیه دهه‌هاست؟

یک استاد آناتومی به بررسی این موضوع پرداخته که چرا دهه چهارم زندگی انسان، خسته‌کننده‌تر از بقیه دهه‌های عمر می‌گذرد.

به گزارش ایسنا، بعضی از ما به یاد داریم که در دهه بیست زندگی‌مان انرژی بیشتری داشتیم. می‌توانستیم تا دیروقت کار کنیم، کم بخوابیم، شب‌ها بیرون از خانه باشیم، ولی با این وجود باز هم خیلی سریع بازیابی شویم و روز بعد همچنان احساس توانمندی داشته باشیم.

این در حالی است که در دهه چهل زندگی‌مان، این راحتی اغلب از بین می‌رود. خستگی به سختی قابل جبران است. وسوسه‌انگیز است که فرض کنیم این صرفاً بابت فرآیند پیری و یک زوال یک طرفه است.

حقیقت این است که دهه چهل زندگی اغلب خسته‌کننده‌ترین دهه است، نه به این دلیل که پیر شده‌ایم، بلکه به این دلیل که چندین تغییر بیولوژیکی کوچک دقیقاً همزمان با اوج گرفتن خواسته‌های زندگی اتفاق می‌افتند.

از همه مهم‌تر اینکه هیچ دلیلی وجود ندارد که فرض کنیم میزان انرژی ما تا دهه شصت زندگی‌مان به همان شکل کاهش می‌یابد.

دهه بیست پرانرژی

در اوایل بزرگسالی، چندین سیستم با هم به اوج خود می‌رسند. توده عضلانی حتی بدون تمرین عمدی در بالاترین حد خود قرار دارد. عضله به عنوان یک بافت فعال متابولیکی به تنظیم قند خون کمک می‌کند و تلاش لازم برای کارهای روزمره را کاهش می‌دهد.

تحقیقات نشان می‌دهد که عضله اسکلتی حتی در حالت استراحت نیز از نظر متابولیکی فعال است و به میزان ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();