گروه اندیشه: سیدصادق حقیقت در یادداشتی که در شماره ۲۱ سیاستنامه نوشته، با نقد ساختاری آرای سید جواد طباطبایی، پروژه او را به دلیل فقدان ادله منقح، شایسته عنوان «ایده» میداند نه «نظریه». نویسنده ضمن آشکارسازی تناقض میان بدبینی او در «نظریه زوال» و خوشبینیاش به جایگزین ایرانشهری، مرزبندی وی با آرامش دوستدار را تشریح کرده و در نهایت با رد امکان وجود «فقه سیاسی»، سیاست را علمی مستقل از فقه قلمداد میکند. خلاصه این یادداشت را در ادامه می خوانید:
****
در بحث طباطبایی، مدعا و دلایل به شکل مشخص مطرح نشده اند؛ و به همین دلیل، شاید اصطلاح «ایده ایرانشهری» سزاوارتر از «نظریه ایرانشهری» باشد. طباطبایی که کار خود را شبیه الگ گرابار می داند، از کوشش وی با عنوان «فرضیه» یاد می کند. شاید به همین دلیل باشد که وی از «اندیشه سیاسی ایرانشهری» سخن می که در اصلاح نظام اقتصادی به کار آید، فقه سیاسی هم نمی تواند وجود داشته باشد و این منوط به وجود علم سیاست مستقل از فقه است. نیازی به گفتن نیست که فقیه تنها با تکیه بر فقه و اصول خود نمی تواند بداند سیاست چیست. این دو علم، دو موضوع متمایز دارند و توضیح سرشت موضوع یکی با تکیه بر اسلوب دیگری ممکن نیست. همچنانکه نظر اقتصادی اسلام منوط به وجود علم اقتصاد مستقل است، یعنی اقتصاد اسلامی وجود ندارد، و آنگاه مسئولان اقتصادی می توانند با نظری به احکام اسلامی، در عمل، برخی تعدیل ها را در تعادل های اقتصادی وارد کنند، باید علم سیاست مستقل از فقه هم وجود داشته باشد تا مسئولان سیاسی برخی احکام اسلامی را در عمل سیاسی خود وارد کنند».
متن کامل این یادداشت را میتوانید در شماره ۲۱ سیاستنامه مطالعه کنید.
۲۱۶۲۱۶