به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، با آتش افروزی های مکرر دولت متجاوز اسرائیل در منطقه و انتساب قوم یهود به اسرائیل (یا یعقوب«ع»)، این سوال در ذهن متداعی می شود که یعقوب(ع) کیست و چرا به او اسرائیل گفته می شود؟ چرا جریان صهیونیسم پس از اشغال فلسطین، بر آن نام اسرائیل را اطلاق کرده اند و از میان همه نام ها، این نام برای دولت یهودی با گرایش اندیشه صهیونیسم (تشکیل دولت یهودی در فلسطین و بازگشت به دوران اقتدار قوم یهود) انتخاب شده است؟ در ادامه می کوشیم به این پرسش ها پاسخ گوییم.
اسرائیل در زبان عبری به معنای بنده خدا بوده و در قرآن کریم این نام، دو بار آورده شده و بنی اسرائیل (فرزندان اسرائیل) نیز 41 بار تکرار گردیده است که منظور، دودمان یعقوب(ع) و فرزندان و نسل آن پیامبر بزرگوار(ع) است.
یعقوب(ع) فرزند دوم اسحاق پسر ابراهیم خلیل(ع) همان اسرائیل بوده و در عهد عتیق (سِفر پیدایش) و قرآن کریم (سوره یوسف و سُوَر دیگر) از او با بزرگی و احترام یاد شده و از پیامبران برجسته الهی بوده و بسیاری از پیامبران و سفیران خداوند نیز از نسل و دودمان او برگزیده شده اند.
او دوازده پسر به نام های راُوبین، شمعون، لاوی، یهودا، یساکر، زَبولون، بنیامین، دان، نفتالی، جاد و اَشیر و یوسف(ع) داشته و مادر یوسف(ع) و بنیامین، دختر دایی اش با نام “راحیل” یامبر بزرگ الهی اخذ کرده است و این انتخاب، به دلیل انتساب یهودان و همه پیامبران بنی اسرئیل به آن پیامبر والامقام است؛ اگر چه رفتار دولتمردان این رژیم از ابتدای تاسیس آن تاکنون هیچ سنخیتی با روش و مرام پیامبرانی همچون ابراهیم، اسحاق، یعقوب، یوسف علیهم السلام و … ندارد و انتسابشان به آن پیامبران بزرگ(ع)، تنها ظاهری و نژادی است و از هدایت آنان بهره ای ندارند؛ همچون فرزند نوح(ع) که با مشرکان همراهی کرد و در پایان نیز به عذاب خداوند گرفتار آمد.
محمدجواد گودینی پژوهشگر تاریخ
فهرست منابع:
1- قرآن کریم
2- الکتاب المقدس (کتاب الحیاة)، (عربی و انگلیسی) بریتانیا 1999
3- حافظ شیرازی، دیوان حافظ، انتشارات دستان 1394
4- صدوق، ابوجعفر محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، قم، مؤسسة النشر الاسلامی 1405ق
5- نیسابوری، نظام الدین حسن بن محمد، تفسیر غرائب القرآن، بیروت، دار الکتب العلمیة 1996