۱۴۰۵/۰۴/۰۸
به گزارش روزپلاس، معماری و شکلگیری ساختمانها در ایران، هیچوقت صرفاً یک بحث فنی و مهندسی نبوده، بلکه بخشی از هویت، فرهنگ و سبک زندگی ما را نیز نشان میدهد. این هویت معمارانه، حاصل تجربه و هنر هزارانساله است که خود را در قاب پنجرهها، نوع مصالح و جزئیات ساختمانها نشان میدهد، اما امروز کالبد شهرها با خطری بزرگتر از یک رکود اقتصادی ساده روبهروست؛ تورم شدید و ناپایداری بازار که مستقیما اصالت، کیفیت و هویت معماری را هدف گرفته است.
وقتی هزینه ساخت هر مترمربع ساختمان به مرز ۶۰ میلیون تومان میرسد و نوسانات سیاسی، بازار را با کمبود و نایابی مصالح کلیدی روبهرو میکند، اولین چیزی که فدا میشود، زیبایی و کیفیت ساخت است. در این شرایط، سازندگان برای ماندن در بازار چارهای جز کاهش هزینهها ندارند؛ اتفاقی که نتیجه مستقیم آن، افت ۲۵ تا ۵۰ درصدی کیفیت ساختمانها و حذف مفاهیم زیباییشناسی از چهره شهرهاست. این گرانی بیسابقه، تقابل جدی را میان معمارانِ متعهد و سرمایهگذاران ایجاد خواهد کرد و از نگاه معماران، سرمایهگذار که نگران افت ارزش پول و نوسانات بازار است، ترجیح میدهد طرح و اصالت معماری را فدای سودآوری کند و با استفاده از مصالح ارزانقیمت در بخشهای پنهان و حتی نمای ساختمان، هزینه نهایی را پایین بیاورد.
پیامد این نگاه اقتصادی این است که امروز معماری باکیفیت و اصیل، به کالایی لوکس و انحصاری تبدیل شده که سهم آن در کل ساختوسازهای کشور به زیر ۲۵ درصد رسیده و فقط در مناطق مرفه و شمال شهرها دیده میشود؛ در حالی که بخش اعظم جامعه در ساختمانهایی فاقد روح و اصالت زندگی میکنند. فرهنگ و معماری برای شکلگیری نیاز به آرامش و ثبات دارند، اما شتاب تورم این فرصت را از شهرها گرفته است. در این وضعیت بحرانی، حمایت مستقیم دولت و نهادهایی مثل نظام مهندسی از جامعه معماران و پروژههای کیفیتمحور، یک ضرورت حیاتی است تا مانع از نابودی کامل ارزشهای هویت ملی در معماری شهری ایران شود.