چرا اسرائیل از بلندی‌های جولان عقب نمی‌کشد؟/نیروهای سازمان ملل برای امنیت صهیونیست‌ها حضور دارند نه مردم فلسطین

دریاچه طبریه منبع اصلی آب آشامیدنی اسرائیل است و اشغال جولان باعث شده اسرائیل کنترل اطراف این‌دریاچه مهم را در دست داشته باشد. نکته مهم این است که بازگشت ارتش جهود به پشت مرزهای سال ۱۹۶۷ دست این‌رژیم را از سواحل شرقی دریاچه طبریه کوتاه می‌کند.

چرا اسرائیل از بلندی‌های جولان عقب نمی‌کشد؟/نیروهای سازمان ملل برای امنیت صهیونیست‌ها حضور دارند نه مردم فلسطین

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، شهر قنیطره در سوریه، روزگاری به «عروس جولان» شهرت داشته اما امروز ویرانه‌ای است که مثل یک‌موزه به‌عنوان سند جنایت و تجاوزگری رژیم صهیونیستی نگه‌داری می‌شود. حمید داوودآبادی نویسنده و پژوهشگر پاییز سال ۱۳۷۳ سفری به این‌شهر از سوریه داشته که گزارش آن به‌تازگی در قالب کتاب «مجدل شمس» توسط انتشارات شهید کاظمی منتشر شده است. عنوان این‌کتاب، نام شهرک «مجدل شمس» در بلندی‌های جولان از خاک سوریه است. 

جنگ آزادی‌بخش تشرین مهرماه ۱۳۵۲ (اکتبر ۱۹۷۳) در منطقه‌ای که داوود‌آبادی به آن سفر کرده، آغاز و فرار اسرائیل از این‌مناطق اشغالی آغاز شد. پنجم تیرماه سال ۱۳۵۳ (۲۶ ژوئن ۱۹۷۴) بود که صهیونیست‌ها پس از ۷ سال اشغال، قنیطره را خالی کرده و نیروهای مسلح سوریه با رهبری حافظ اسد این‌شهر را آزاد کردند. نیروهای اسرائیلی‌ هنگام تخیله شهر، با استفاده از مواد منفجره و بولدوزر، خانه‌ را ویران کرده و شبحی از خرابه‌های شهر به جا گذاشتند. 

زمانی که نویسنده «مجدل شمس» به قنیطره سفر کرد، اهالی سوریه حق تردد در شهر را نداشتند و فقط ترویست‌های خارجی، دانش‌آم جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ بخش بزرگی از بلندی‌های جولان را به اشغال خود درآورد. صهیونیست‌ها سال ۱۹۸۲ همزمان با اشغال لبنان، جولان را به عنوان بخشی از خاک اسرائیل اعلام کردند. نکته مهم این است که بازگشت ارتش جهود به پشت مرزهای سال ۱۹۶۷ دست این‌رژیم را از سواحل شرقی دریاچه طبریه کوتاه می‌کند که بخشی از مرز فلسطین اشغالی و سوریه است. امروز دریاچه طبریه منبع اصلی آب آشامیدنی اسرائیل است و اشغال جولان باعث شده اسرائیل کنترل اطراف این‌دریاچه مهم را در دست داشته باشد. 

صادق وفایی

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *