بیش از یک سال دستوپنجه نرم کردن با کووید-19، تأثیری ماندگار روی زندگیهای روزمره ما گذاشته است. این همهگیری روالها و برنامههای کاری معمول را مختل کرده و باعث شده اکثر افراد مجبور شوند برای دورههای طولانی در خانه کار کنند. درحالیکه دورکاری فواید پنهانی هم دارد، مثلاً اینکه لازم نیست هر روز در رفتوآمد به محل کار باشیم، اما منجر به افزایش ساعات کاری روزانه و بالا رفتن سطح استرس برای بسیاری از افراد شده است.
نتایج پژوهشی که درباره الگوهای تعاملی 1.3 میلیون فرد شاغل در سطح جهان در طول دوران قرنطینه کووید-19 انجام شد نشان داد که در طول این همهگیری میانگین ساعات کاری روزانه، 8.2 درصد افزایش یافته است و متوسط تعداد ملاقاتهای مجازی به ازای هر نفر هم تقریباً 13 درصد بالا رفته است. بسیاری از نیروهای کار این احساس را داشتند که جلسات غیرحضوری تمامنشدنی در کنار وظایف خانوادگی غیرمنتظره که فشار مضاعفی به والدین شاغل وارد کرده، بار سنگینی را بر دوش آنها گذاشته است.