دنیای اقتصاد :
«وضعیت سینوسی جنگ و صلح» با تشدید نااطمینانی، افق برنامهریزی اقتصادی را کوتاه میکند و به افزایش سفتهبازی، افت سرمایهگذاری، افزایش تورم و تضعیف رشد اقتصادی منجر میشود. گام برداشتن در راستای ایجاد یک چشمانداز روشن و پایدار در این شرایط بیش از پیش اهمیت یافته است.
![]()
علیرضا کتانی: در ماههای اخیر کشور درگیر با چرخه بمبارانهای متمادی، بازگشت به آتشبس و مذاکره و بار دیگر بمباران مناطقی از کشور بوده است. وضعیتی که از سوی برخی ناظران «وضعیت سینوسی جنگ و صلح» نامیده شده است. در این شرایط، چشمانداز بلندمدتی برای فعالان اقتصادی شکدادن به چرخه مداوم جنگ، آتشبس و بازگشت دوباره به تنش، فارغ از ضرورتهای امنیتی یا سیاسی، یک ضرورت اقتصادی نیز به شمار میرود. مهمتر از خود صلح، ایجاد چشماندازی پایدار و قابل پیشبینی برای فعالان اقتصادی است. سرمایهگذاری، تولید، اشتغال و رشد اقتصادی زمانی احیا خواهند شد که بنگاهها و خانوارها بتوانند آینده را با درجهای قابل قبول از اطمینان پیشبینی کنند. تا زمانی که اقتصاد در «وضعیت سینوسی جنگ و صلح» باقی بماند، بخش مهمی از منابع کشور به جای حرکت به سمت تولید، صرف مدیریت نااطمینانی خواهد شد. این هزینه در نهایت خود را در قالب رشد پایینتر، تورم بالاتر و کاهش رفاه عمومی نشان میدهد.
