فداکاریهای افراطی کودک در زمین بازی، همیشه نشانه سخاوت او نیست؛ بلکه گاهی یک زنگ خطر روانی است. او با بخشیدن بیقیدوشرط اسباببازیها و خوراکیهایش، در حال پرداخت باج عاطفی برای فرار از کابوس طرد شدن است.
مهسا زحمتکش
شنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ – ۰۹:۳۲
این رفتار، برعکس ظاهر فریبندهاش که ممکن است در ابتدا «جامعهپسند» یا از سر مهربانی به نظر برسد، یک زنگ خطر جدی روانی است. کودک در این سنین مهارتی برای بیان این حجم از اضطراب ندارد، بنابراین نیاز عمیق خود به تعلق را با اشیاء مادی معاوضه میکند. او در پشت ماسکِ یک دوستِ فداکار، با ترسی فلجکننده از نامرئی شدن و طرد شدن دستوپنجه نرم میکند.
برای درک این رفتار، باید از سطح به عمق برویم و ببینیم در روان کودک چه میگذرد. روانشناسی رشد و الگوهای تربیتی چندین ریشه اصلی را برای این پدیده معرفی میکنند: