اقتصاد۲۴- بیست و دومین دوره حراج تهران برگزار شد و هتل پارسیان آزادی، بار دیگر شاهد پردهبرداری از نمایشی پرابهام بود؛ حراجی که هر ساله با رقص اعداد و ارقام میلیاردی، مرز میان هنر و معاملات پرسود را محوتر از پیش میکند. این دوره از حراج با فروشی بالغ بر ۲۲۴ میلیارد و ۷۱۹ میلیون تومان به پایان رسید. حال آنکه سالهاست برگزاری این حراج با شائبههای مربوط به مدیریت محفلی، سازوکار انحصاری، ناگفتههای مالی و شیوه قیمتگذاری آثار، پیوند خورده است، پیوندی که تنها با نگاهی اجمالی به دورههای گذشته این مزایده میتواند دادههای جالب توجهی به دست دهد.
حراج تهران در خرداد ۱۳۹۱ با مدیریت علیرضا سمیعآذر و فروشی معادل ۲ میلیارد تومان (نرخ دلار: ۲۶۰۰ تومان) آغاز به کار کرد؛ عددی که در نگاه اول امیدوارکننده به نظر میرسید، اما به سرعت به سرنخی برای گمانهزنیها تبدیل شد.
به گزارش اقتصاد ۲۴، در سال ۹۲، شخص سمیع آذر به عنوان مدیر اجرایی این حراج، رسما اعلام کرد که ۱۵ درصد از عواید فروش حراج تهران، سهم برگزارکنندگان است. البته به ادعای بانیان حراج، این درصد حالا به عدد ۱۰ کاهش یافته است. برای مثال در همین حراج اخیر که ۲۲۴ میلیارد تومان فروش داشت، ۱۰ درصد یعنی رقمی بیش از ۲۲ میلیارد تومان به جیب کسانی رفت که ناشناس هستند.
لازم به تاکید است که این رقم، منهای درآمدهای غیررسمی است. به این ترتیب آثار هنری حراج تهران در دوره دوم، ۶ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان (نرخ دلار: ۳ هزار و ۱۸۳ تومان)، دوره سوم، ۱۳ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان (نرخ دلار: ۳ هزار و ۲۰۰ تومان)، دوره چهارم ۲۰ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان (نرخ دلار: ۳ هزار و ۴۰۰ تومان)، دوره پنجم ۲۵ میلیارد (نرخ دلار: ۳ هزار و ۷۰۰ تومان) و در دوره ششم، ۱۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان (نرخ دلار: ۴ هزار تومان) به فروش رسیدند.
با گذشت زمان، حراج تهران به تدریج رشد کرد و دورههای بعدی شاهد جهشهای چشمگیری در ارقام فروش شدند. رشد ناگهانی در برخی دورهها و نوسانات غیرمنتظره، شائبهها درباره پشتوانههای اقتصادی و مدیریتی حراج را قوت بخشید. در عین حال، این تغییرات نشان از ورود بازیگران مختلف از مجموعهداران بزرگ تا سرمایهگذاران ناشناس در پشت پرده ایجاد ارزشهای مصنوعی داشت و ارزش واقعی آثار را در معرض تردید قرار داد.