لیلی گلستان در سالروز تولد محمود دولتآبادی در گفتوگو با ایبنا؛
پشت نام دولتآبادی، سالها تلاش و ایستادگی است
لیلی گلستان، مترجم و نویسنده، گفت: وقتی میگویم دولت آبادی، کلمه «همت» از همه زودتر میآید. این که از کجا به کجا رسید. فقط همت میخواهد، که نشان داد عجب همت و پشتکاری داشته است و عجب پیگیر بوده. خواستش را رها نکرده حوصلهاش از سختیها و نرسیدنها سر نرفته است. سماجت کرده، تلاشش استمرار داشته است تا به مقصد رسیده! آن هم چه رسیدنی!
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مرضیه نگهبان مروی: امروز ۱۰ مرداد است؛ روزی که تاریخ، نام محمود دولتآبادی را با بوی خاک خراسان و رنج اصیل روستاییان شرق گره زد. وقتی صحبت از دولتآبادی میشود، فقط از نویسندهی «کلیدر» حرف نمیزنیم، بلکه از صدای کسانی میگوییم که در سکوت، تاریخ رنجورهای این خاک را روایت کردند.
دولتآبادی و ابراهیم گلستان، دو ستون بلند ادبیات معاصر ایران، در زندگی نیز همسفر بودند. و در همین میان، لیلی گلستان، وارث این میراث فرهنگی و بانوی سختکوشی که نگارخانهی گلستان را به پناهگاهی برای نویسندگان تبدیل کرد، حلقهی اتصال ما در این مصاحبه با این دنیای اسرارآمیز شد. مصاحبهای که در پسِ آن، ردپای کتاب «در پس آینه» است؛ اثری که سال گذشته منتشر شد و در واقع گفتوگویی صمیمانه و عمیق با محمود دولتآبادی و خانوادهاش است. در این گفتوگو ، تلاش کردیم به کشف لایههای پنهان زندگی مردی که تمام عمرش را وقف روایتِ انسانها کرد، برسیم. این متن، حاصل پرسش و پاسخ با بانویی است که زیباترین گالریهای تهران را اداره میکند و چشمهایش لبریز از خاطرات بزرگان است.