و مارادونای کبیر…

60 سالگی عمر زیادی نیست برای رفتن ابدی خاطره‌آفرین بهترین روزهای فوتبالی دنیا اما روزگار بی‌وفاتر از این حرف‌هاست و بهترین بازیکن تاریخ فوتبال درست در 60 سالگی از دنیا رفت. در روزگاری که رونالدو و مسی در دنیای فوتبال مدرن رقابت بر سر بهترین بودن نداشتند، مارادونا در زمین فوتبال خدایی می کرد و شاید یکی از بزرگ‌ترین حسرت هم دوره‌های ما و نسل بعدی‌ها همین بود که لذت تماشای هنرنمایی او در مستطیل سبز را پیدا نکردیم و با مارادونایی هم دوره بودیم که حاشیه‌هایش بیشتر از فوتبالش به چشم می‌آمد.

60 سالگی عمر زیادی نیست برای رفتن ابدی خاطره‌آفرین بهترین روزهای فوتبالی دنیا اما روزگار بی‌وفاتر از این حرف‌هاست و بهترین بازیکن تاریخ فوتبال درست در 60 سالگی از دنیا رفت. در روزگاری که رونالدو و مسی در دنیای فوتبال مدرن رقابت بر سر بهترین بودن نداشتند، مارادونا در زمین فوتبال خدایی می کرد و شاید یکی از بزرگ‌ترین حسرت هم دوره‌های ما و نسل بعدی‌ها همین بود که لذت تماشای هنرنمایی او در مستطیل سبز را پیدا نکردیم و با مارادونایی هم دوره بودیم که حاشیه‌هایش بیشتر از فوتبالش به چشم می‌آمد.

 

 این بازیکن آرژانتینی را باید یکی از معجزه‌های فوتبالی نامید، بازیکنی که از کوچه پس کوچه‌های بوینوس آیرس با فقر و نداری بزرگ شد اما از همان سن کم آثار نبوغ فوتبالی در او نمایان شد تا جایی که حرکات تکینکی و خلاقانه‌اش با توپ به منبع درآمدی برای خانواده‌اش تبدیل شده بود.

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *