کمال تبریزی نشان میدهد که حتی یک داستان به ظاهر تکراری را میتوان با افزودن خردهروایتهای جنایی، انتقامی و روانشناختی به اثری چندژانره و غیرقابل پیشبینی تبدیل کرد.
سوره سینما – فرزانه متین : کمال تبریزی از کارگردانان جسور و پیشرو بعد از انقلاب اسلامی است که با فیلم طنازانهی «لیلی با من است» در ژانر کمدی جنگی، نامش بر سر زبانها افتاد و به تدریج با آثار متفاوتش در ژانرهای مختلف، تنها نامش، تضمین کیفیت و استاندارهای آثارش بود. او با زبان انتقادی در فیلمهایش، بهترین بازیهای بازیگران را در کارنامهی هنریشان از آنها گرفت. شخصیتهای فیلمش از صادق مشکینی (پرویز پرستویی) تا رهی (شهاب حسینی) همگی دارای عمق بودند و بازیهایشان تاریخ سینما و تلویزیون ایران جاودانه شدند.
او از جمله کارگردانانی است که با زبان تند و تیزش به نرمی از خط قرمزها رد میشد از فیلم «مارمولک» گرفته تا سریال «دوران سرکشی». او پس از آن که جا پای خود را با سینما و تلویزیون سفت کرد تصمیم گرفت شانس خود را در نمایش خانگی امتحان کند. حالا او در تجربه جدی خود در نمایش خانگی با سریال «بیعاطفه»، گام بلندی در مسیری تازه برداشته است.