فراتر از گزارشهای میدانی و توصیفهای گذرا، ادبیات پایداری اکنون در پی یافتن معنای عمیقتر حماسه است. در این میان، کتاب «فیض بیپایان» تلاش میکند تا فلسفه جهاد و بصیرت را استخراج کند.
یادداشت مهمان، الهام قاسمی: ادبیات پایداری در سالهای اخیر، جریانی رو به رشد را تجربه کرده است که از سطح گزارشهای توصیفیِ محض فاصله گرفته و بهسمت «روایتهای تحلیلی و تبیینی» حرکت میکند؛ رویکردی که تلاش دارد فراتر از توصیف میدان، فلسفه و عمق حماسه هشت سال دفاع مقدس را به نسلهای جدید منتقل کند. کتاب «فیض بیپایان» که در سال ۱۴۰۴ بههمت نشر صریر و با همکاری نشر بیست و هفت بعثت در ۲۷۸ صفحه روانه بازار کتاب شده، نمونهای درخشان از همین جنس نگاه متمایز است. این اثر که به قلم جواد کاموربخشایش، نگاشته شده، سیری در زندگی و زمانه مجاهد شهید، عباسعلی فیض است. مردی که فراروند زندگیاش آیینه تمامنمای بصیرت، ولایتپذیری و جهاد بیوقفه در دوران هشت سال دفاع مقدس است. شهیدی از شهدای شاخص استاد سمنان و از اهالی شهرستان سرخه که بههمراه برادرشان محمدتقی فیض در سال ۱۳۶۳ در عملیات بدر در شرق دجله به شهادت رسید اما پیکرش بیش از ۱۰ سال همان جا ماند و سپس به آغوش خانوادهاش بازگشت.
«فیض بیپایان» را نمیتوان و نباید صرفاً یک زندگینامه معمولی یا یک گزارش خطی ساده از احوالات یک شهید دانست؛ این اثر یک «گزارش تبیینی» تکاملیافته است که دقیقاً بر مدار منویات و تأکیدات رهبر شهید انقلاب حرکت میکند. کاموربخشایش در مقام نویسندهای مسلط به ابزارهای دراماتیک و مستند، موفق شده است تصویری دووجهی، عمیق و باورپذیر از رزمندهای ارائه دهد که پیش از پیروزی بر دشمن خارجی در میدان نبرد، در سنگر تاریک نفس خویش به فتح و پیروزی رسیده است.