به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، مرتضی بشیری متولد ۱۳۳۰ از سال ۱۳۶۵ تا پایان دفاع مقدس هشتساله مدیر مسئول جنگ روانی قرارگاه خاتمالانبیا بوده است. او که یکی از نیروهای وزارت امور خارجه بود، از طرف اینوزارتخانه به جبهه اعزام شد و پس از پایان جنگ هم دوباره به وزارت خارجه برگشت و بهعنوان سفیر به چند کشور اعزام شد.
چندی پیش قسمت اول مرور خاطرات ایندیپلمات جنگدیده را منتشر کردیم که مشروحش در پیوند زیر قابل دسترسی و مطالعه است:
* «فریادهای مرد برزیلی در خیابان: خدایا خمینی را به دادمان برسان!/از بهشت عدالت خمینی به جهنم آمدی»
وزارت امور خارجه کمک زیادی به جنگ و مدیریت جنگ روانی کرد. در راهاندازی مدیریت جنگ روانی، نهادهایی چون وزارت اطلاعات و نخستوزیری هم اقداماتی کردند که موفق نبودند؛ چون مجموع فعالیتهایشان به تعبیر بشیری منسجم نبود. در آنبرهه قرارگ۷ ماه از زمان خدمتش در مدیریت جنگ روانی قرارگاه خاتمالانبیا را از خودروی شخصی خود استفاده میکرد تا اینکه موتور خودرویش سوخت. پس از آن بود که تصمیم گرفته شد خودرویی در اختیارش قرار بگیرد و یکنیسان باری آبیرنگ تحویل او شد.
او پس از جنگ، به وزارت امور خارجه بازگشت. با گذشت ۹ ماه از حضور در وزارت خارجه، با سمت کاردار به سومالی رفت که به تعبیر خودش جهنم خداست. بشیری سال ۱۳۷۱ بهعنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران، در تانزانیا، روآندا و بروندی فعالیت کرد. آخرینماموریتش هم سفارت ایران در موزامبیک بود تا اینکه سال ۱۳۸۱ بازنشسته شد.
صادق وفایی