امیرحسین افراسیابی، شاعر، مترجم و معمار و یکی از بازماندگان جُنگ ادبی اصفهان بود که سال 1313 در اصفهان متولد شد. او دانشآموخته مقطع کارشناسی ارشد معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و استاد مهمان دانشگاه دلفت هلند بود. افراسیابی در مدتزمان فعالیت خود بهعنوان معمار، مدیرعامل، آرشیتکت ارشد، طراح مهندسان مشاور پل شیری اصفهان و سرپرست شهرساز و آرشیتکت سازمان طراحی و برنامهریزی اصفهان بود؛ همچنین طراحی بسیاری از پروژههای بزرگ معماری در ایران را به عهده داشت که از آن جمله میتوان به طرح اولیه دانشگاه ارومیه، طرح هادی سیزده شهر استان اصفهان و بخشی از پارکهای کنار زایندهرود، باغ رضوان و همچنین طراح شهری شهرداری لاهه هلند اشاره کرد.
افراسیابی که همیشه بین ایران و هلند در سفر بود، از چند ماه پیش در خانه خود در اصفهان اقامت داشت و روز پنجشنبه ۸ مهر امسال، در ۸۷ سالگی در اصفهان درگذشت.
امیرحسین افراسیابی عضو اصلی جنگ ادبی اصفهان بود که نخستین مجموعه شعر خود را با نام «حرفهای پاییزی» در سال 1347 منتشر کرد. در ادامه نیز مجموعه شعرهای «ایستگاه»، «بر عرض راه»، «تا ایستگاه بعدی» و همچنین «شعر وقت نمیشناسد» از امیرحسین افراسیابی منتشر شد. ترجمه «بعد از هفتادوسه پروانه» سروده شاعران معاصر هلند و ترجمه اشعار «آرین داینگر» با عنوان «آواز شگفتانگیز یک شاید» از دیگر آثار اوست.
همچنین تاکنون آثار ارزشمندی از امیرحسین افراسیابی در زمینه شعر و ادبیات مدرن هلند به فارسی ترجمهشده است که ازجمله آن میتوان به مجموعه شعرهایی از «اواخرلاخ»، «هستر کنیبه» و «خه ریت کاونار» اشاره کرد که همگی در انتشارات سرزمین اهورایی منتشرشده است.