تعقیب بی‌وقفه جهانی برای برتری فناوری به‌عنوان یکی از رقابت‌های راهبردی تعیین‌کننده قرن بیست‌و‌یکم ظاهر شده است.

محور اصلی این رقابت، تلاش برای توسعه سیستم‌های پیشرفته هوش مصنویه و تحلیل) تا توهم‌های (ساخت محتوای معتبر، اما نادرست).

خبر خوب این است که هر یک از این مشکلات در حال رفع شدن است؛ به‌عنوان مثال هوش مصنوعی می‌تواند به خود پلیس کمک کند.

یک «عامل منتقد» می‌تواند کار انجام شده از طرف سایر برنامه‌های هوش مصنوعی را بررسی کند و در مواقعی که محتوا ممکن است نادرست باشد، علامت‌گذاری کند یا مستقیما دستور کار مجدد کار مورد نظر را دهد.

فراتر از این خطر‌های به‌خوبی درک شده، هوش مصنوعی مولد ملاحظات بیشتری را برای استراتژیست‌ها ارائه می‌دهد.
نقش‌های نوظهور هوش مصنوعی در استراتژی

قضاوت انسانی برای ایجاد چشم‌انداز استراتژیک ضروری است که جاه‌طلبی سازمان را با دیدگاه چگونگی تحقق آن ترکیب می‌کند.

با این حال، هوش مصنوعی می‌تواند سرعت بخشیدن به کار تیم‌های استراتژی را افزایش دهد و سخت‌گیری بیشتری را به همراه داشته باشد.

حتی در این روز‌های اولیه، چندین نقش برای هوش مصنوعی وجود دارد؛ محقق، مفسر، شریک فکری، شبیه‌ساز و ارتباط‌دهنده؛ هر یک از این نقش‌ها می‌توانند در مراحل مختلف در مراحل مختلف توسعه استراتژی ایفای نقش کنند.