زینلی، هنرمند قلمزن باطان، از غربت این روزهای هنرش میگوید
داخل شلوغیهای خیابان مهدیه، درِ یک مغازه باز بود. برق قطع شده بود و کسی داخل مغازه نبود؛ اما میز چوبی که روی آن قلمهای فلزی متفاوتی چیده شده بود، نشان از آن داشت که یک هنرمند داخل این مغازه کار میکند.
به گزارش اصفهان زیبا؛ داخل شلوغیهای خیابان مهدیه، درِ یک مغازه باز بود. برق قطع شده بود و کسی داخل مغازه نبود؛ اما میز چوبی که روی آن قلمهای فلزی متفاوتی چیده شده بود، نشان از آن داشت که یک هنرمند داخل این مغازه کار میکند. وسایلش و ابزار کارش نشان از هنر قلمزنی میداد. کمی سر چرخاندم و صاحب مغازه خودش را به ما رساند. وقتی به ما رسید، پرسیدم شما قلمزن هستید؟ مرد با تعجب گفت: « بله، امری داشتید؟» از او خواستم تا درباره شغلش بگوید؛ اما تمایلی نشان نداد. گفت: «به چه درد میخورد درباره شغل من بدانید؟ من قلمزن هستم دیگر!»