«اگر دنیا سفری زودگذر باشد، ایشان برای من همسفری بهشتی بودند.» جملهای که خلاصه 45 سال زیست عاشقانه و عارفانه در کنار استاد پرورش، از زبان همسر همیشههمراه ایشان بود. همسری که با وجود تمام سختیها و نبودنهای استاد، بار زندگی را به دوش کشید و تمامقد پشت فعالیتهای ایشان ایستاد تا بتوانند به ملت خدمت کنند.
پای صحبتهای خانم مصحف، همسر همراه استاد پرورش که بنشینیم، فقط عشق و آرامش است که در کلامشان جاری است. بر اساس گفته خودشان، درخواست آقای پرورش از ابتدای ازدواج، برقراری آرامش در زندگی بوده و تمام تلاش این مادر مهربان در همین راستا بوده است. از همان روزهای آغازین زندگی، دوریها و نبودنهای استاد شروع شده بود. آن سالها که هنوز حرفی از انقلاب نبود نیز استاد بیکار ننشسته بودند و با همکاری انجمن حجتیه با بهائیت مبارزه میکردند. اما از زمانی که انجمن حجتیه دچار انحراف شد و شعار جدایی دین از سیاست را سر داد، ایشان به دلیل ارادت قلبی که به امام و آرمانهایش داشتند، به طور رسمی از انجمن خارج شدند و از همان سالها مبارزات انقلابی خود را آغاز کردند. این مبارزات تا زمان پیروزی انقلاب ادامه داشت.