ساز خوشطنین سنتور که عدهای آن را مادر ساز پیانو لقب دادهاند، یکی از ابداعات بسیار مهمی است که توسط موسیقیدانان و ریاضی دانان مشهور در سرزمین پهناور ایران ساخته شده و در زمره آثار ملی نیز به ثبت رسیده است. لذا به منظور حفظ و حراست از این محصول فرهنگی هنری بسیار ارزشمند و حمایت از تولیدکنندگان محترم و نیز قدردانی از زحمات گذشتگان، امید است بتوانیم در زمینه رشد صادرات این ساز به جهانیان نیز موفق باشیم.
نگارنده این مقاله پیشنهادی که مدتی است در خارج از کشور، به تدریس موسیقی آکادمیک اشتغال دارد، به دلیل احساس مسئولیت شدید و عشق عمیقی که نسبت به سرزمین مادری خود ایران عزیز دارد، لازم دانسته است در جهت حفظ و حراست از محصولات فرهنگی هنری کشورش که به دست توانای هنرمندان باذوق ایرانی ساخته میشود، گامی مثبت برداشته و در جذب هنرجویان موسقی با فراگیری سازهای کم نظیر ایرانی نیز مثمر ثمر بوده باشد. شایان ذکر است منظور اصلی نگارنده از تدوین و ارائه این مقاله، صرفا انجام تغییر کوک ابداعی، جهت آموزش اصولی به هنرجویان مبتدی مد نظرش بوده است و به هیچ وجه قرار نیست کوچکترین تغییری، در ساختار فعلی سنتورهای حرفهای به وجود آید. بنابراین سازندگان با ذوق و مبتکر، لازم نیست در این باره نگرانی از خود نشان دهند. زیرا مهمترین معضل که باعث عدم استقبال اکثریت هنرجویان مبتدی و نوجوان مطرح میشود، مربوط به روش کوککردن نا متعارف و غیراستاندارد سازهای مشقی است؛ زیرا نوازندگان حرفهای و هنرجویان دورههای عالی موسیقی، قادر خواهند بود سازهای خود را در گام دلخواه و مورد نظرشان بهراحتی کوک نمایند و بنوازند و لذت ببرند. بنابراین مدرسان زحمتکش موسیقی، جهت تدریس نوازندگی سنتور به روش جدید، باید قبل از تدریس به مبتدیان و نوجوانان عزیز، به دو بخش زیر توجه و عمل کنند.