به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در ماه محرم شایسته است نگاهی دوباره به یکی از خلأهای مهم در مجالس دینی بیندازیم؛ جایگاه کودکان. این یادداشت پنجمین بخش از مجموعه یادداشتهایی است که به بررسی مفهوم، اهداف و شیوههای عملی «هیئت کودک» میپردازد. در این مسیر میکوشیم تا با مرور تجربیات زیسته و نگاه کارشناسان، زمینههای عملی برای حضور معنادار کودکان در هیئتها را بررسی کنیم.
بنابر روایت ایکنا، اهداف و قواعد هیئت کودک، این بار نوبت به دیدن تصویر عملی این فضاهاست. هیئت کودک تنها یک نظریه زیبا نیست؛ در شهرهای مختلف ایران، از تهران و شیراز تا شاهرود، بندرعباس، باغملک و …، تجربههای ارزشمندی در این عرصه شکل گرفته است. پنجمین شماره از مجموعه «گام اول در راه حسین(ع)» روایتی است از هفت سناریوی اجرایی که هر کدام با امکانات متفاوت، مسیر خود را برای انس کودکان با فضای حسینی پیدا کردهاند.
سناریوی اول: حسینیه کودک شهید چمران(تهران)
این حسینیه با رویکردی متفاوت و مبتنی بر مبانی تربیت اسلامی و الp style=”text-align:justify”>پذیرایی توسط کودکان: مواد خام(مثل خرما، آرد، روغن) در اختیار کودکان قرار میگرفت و خودشان وسایل پذیرایی را آماده میکردند.
هدیه پایانی: مدال کوچک، سنجاق یا نشانی که از آن روز به یادگار بماند، به کودکان داده میشد. در شب آخر، یک پک از فعالیتهای انجام شده در طول محرم به عنوان هدیه پایانی تقدیم میگردید.
جمعبندی؛ هر هیئتی میتواند آغازگر باشد
این هفت سناریو نشان میدهد که هیئت کودک الزاماً به بودجه کلان یا امکانات لوکس نیاز ندارد. از یک موکت شش متری و چند برگه نقاشی در گیالن تا حسینیه مجهز شهید چمران در تهران، اصل موفقیت در شناخت کودک، صبوری، خلاقیت و عشق به این مسیر است. هر هیئتی در هر نقطه از ایران، با هر امکاناتی، میتواند گام اول را برای «شروع عاشقی از کودکی» بردارد.