۱۴ شهریور ۱۴۰۵ – ۱۵:۲۶
گروه اندیشه: دکتر اسماعیل پناهی عضو پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات در تحلیلی از حیات فکری دکتر محمدرضا ریختهگران که در روزنامه ایران منتشر کرده، او را متفکری میداند که در میانه فلسفه غرب و حکمت شرقی، مواجههای بنیادین با مدرنیته داشت. از نظر پناهی ریختهگران با عبور از احمد فردید و پیوند دادن هایدگر، هرمنوتیک و پدیدارشناسی با عرفان ابنعربی و هنر شرق، در پی نجات انسان از سیطره محاسباتی تکنولوژی بود. او هنر را نه ابزاری تزئینی، بلکه عرصه تجلی حقیقت میدید. این مطلب ضمن نقد دشواری زبان حکمی او، میراثش را دعوت به مکث و تأمل در جهان شتابزده معاصر می داند. این مطلب را در ادامه می خوانید:
دکتر محمدرضا ریختهگران از آن استادانی بود که زندگی فکریاش را نمیتوان از وضعیت تاریخی و فکری نسلی که به آن تعلق داشت، جدا کرد. او در دورهای به فلسفه روی آورد که دانشگاه ایرانی درحال گسترش بود، فلسفه غرب بیش از پیش به فضای علمی و فرهنگی ایران راه مییافت و پرسش از نسبت ایران با تجدد، غرب و میراث فلسفی و عرفانی خویش، به یکی از مسائل بنیادی اندیشه معاصر بدل شده بود.