در جنگهای امروز، همیشه آن کشوری برنده نیست که بیشترین جنگنده یا ناو را در اختیار دارد؛ گاهی برنده کسی است که بتواند هزینه حضور رقیب را آنقدر بالا ببرد که ادامه مأموریت، از نظر نظامی، اقتصادی و حتی سیاسی، هر روز دشوارتر شود. خاورمیانه امروز دقیقاً به چنین میدانی تبدیل شده است؛ منطقهای که حفظ حضور نظامی در آن، دیگر شبیه دو دهه قبل نیست.
به گزارش تابناک؛ سالها پیش وقتی آمریکا شبکه گستردهای از پایگاههای نظامی خود را در خلیج فارس، عراق، سوریه و شرق مدیترانه توسعه داد، تصور غالب این بود که این پایگاهها ستون اصلی حفظ نفوذ واشنگتن در منطقه خواهند بود. از پایگاه هوایی العدید در قطر گرفته تا ناوگان پنجم در بحرین، مراکز پشتیبانی در کویت، استقرار نیروها در عراق و سوریه و حضور مداوم ناوهای آمریکایی در آبهای منطقه، همه با یک هدف شکل گرفتند؛ اینکه آمریکا بتواند در هر لحظه به هر نقطهای از خاورمیانه واکنش نشان دهد.
اما جنگ و امنیت، برخلاف تجهیزات نظامی، هیچوقت ثابت نمیمانند. همان منطقهای که روزگاری برای استقرار نیروهای آمریکایی محیطی نسبتاً قابل پیشبینی بود، امروز به فضایی تبدیل شده که هر تصمیم عملیاتی، هر جابهجایی و حتی هر مأموریت عادی، نیازمند محاسبات دقیقتر و هزینههای بیشتر است.