علی اسدی، معاون دفتر سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت در گفتوگو با «برنا» از آمار تکاندهنده اختلالهای روانی در ایران خبر داده است. به گفته او، در گروه سنی 14 تا 65 سال، یعنی میان 50 میلیون نفر از جمعیت کشور، حدود 23 تا 25درصد افراد یک اختلال روانپزشکی دارند یا یک اختلال روانی را تجربه کردهاند؛ درواقع تعداد این افراد بالغبر 12 تا 15 میلیون نفر است. حدود 60درصد مردم نیز افسردگی، اضطراب، وسواس و یکی از اختلالهای روانی دارند که از آن اطلاعی ندارند و نمیدانند که بیماری دارند و باید خود را درمان کنند.
از طرفی حدود 40درصد مردم میدانند به یکی از اختلالهای روانی مبتلا هستند؛ اما فکر میکنند بیماری خودبهخود خوب مـیشـــود؛ به هـمـیــن دلــیـل بـــه روانشناس، مـــشـــــــاور و روانپزشک مراجعه نمیکنند و تصور دارند با استراحتکردن، گلگاوزبانخوردن و… میتوانند خودشان را درمان کـــنـنــــد؛ درصورتیکه افسردگی، اضـــطــــراب، وسواس، اختلالهای خلقی و… جزء بیماریهای روانپزشکی است که فرد در صورت ابتلا باید از طریق مراجعه به پزشک، مداخلات دارویی و غیردارویی، خود را درمان کند. همه این آمارها نشاندهنده این است که اختلالها و بیماریهای روانی در سالهای اخیر در جامعه افزایشیافته است. شیوع پاندمی کرونا در 18 ماه گذشته نیز مزید بر علت شده تا مراجعههای افراد با انواع و اقسام اختلالهای روانی همچون وسواس، افسردگی و… بـــهطــــــور چشمگیری افزایش یابد. محمد حاتمی، رئیس سازمان روانشناسی و مشاوره کشور، به «ایـرنـــا» گــفـتـــه: «از نظــر روانشناسی افراد شرایط استرسزایی را در دوران کرونا تجربه میکنند. اکنون مردم همه تنهایی را تجربه کرده و به دلیل این تنهایی نمیتوانند مسائل خود را با دیگران به اشتراک بگذارند. قبل از کرونا ما با یکسری افراد ارتباط داشتیم و مسائل و مشکلاتمان را با آنها در میان میگذاشتیم که در روانشناسی به آن همدلی میگویند. اکنون این جریان تمام شده و همه در غار خود تنها هستند. به همین دلیل وضعیت سلامت روان مردم را خوب ارزیابی نمیکنیم. در همین رابطه مسئولان و ارگانها مثل خود صداوسیما باید برای افزایش سلامت روان مردم برنامههایی را در نظر بگیرند. برخی از مردم ادراک خطر پایینی دارند و به همین دلیل این افراد مهارت مقابلهای خوبی ندارند و ترس غیرمنطقیشان به اختلال از جمله وسواس تبدیل میشود. در پساکرونا اختلالهای روانی و آسیبهای اجتماعی را بیشتر شاهد خواهیم بود.»
و همچنین گفته، شش هزار مرکز مشاوره در سراسر کشور و حدود هزار کلینیک در کشور داریم و تحقیقات نشان داده از شیوع کرونا میزان مراجعه به این مراکز افزایش داشته است.
باوجوداین، بسیاری از افراد، داشتن اختلالهای روانی را نشانه بدنامی و انگ اجتماعی میدانند؛ به همین دلیل معمولا از رفتن نزد روانشناس خودداری میکنند. بسیاری دیگر نیز گمان میکنند که بیماری بهخودیخود درمان میشود؛ بنابراین نیازی به روانشناس یا مشاور نـــدارنــد. اما دلیل دیگری که مانع مراجعه افراد به روانشـــنـــاس و مــشــاور میشود، گرانبودن هزینه درمان است؛ درمانی که معمولا زمانبر است و بیمار باید برای بهبودی خود چندین جلسه مراجعه داشته باشد.
تعرفهها از سوی رئیس سازمان نظام روانشناسی مشخص و سپس به مجلس ارسال میشوند. بعدازآن با رأی مجلس نرخ تصویب شده و در سایت سازمان نظام روانشناسی و مشاوره، درج میشود. تعرفهای که در سایت سازمان نظام روانشناسی در سال1399 آمده است، برای درمانگرانی که در مقطع دکترا بودند 156 هزار تومان و برای درمانگران مقطع کارشناسیارشد 108 هزارتومان بوده و هرکدام از این تعرفهها با افزایش 30درصدی همراه بوده است.
