هرمز برای دنیا همان هرمز است

هر بار که تنش در تنگه هرمز بالا می‌گیرد، یک مسابقه قدیمی دوباره آغاز می‌شود. مسابقه‌ای برای یافتن راهی که نفت جهان را از این گلوگاه راهبردی بی‌نیاز کند. از خطوط لوله و کریدور‌های ترانزیتی گرفته تا انتقال نفت با هزاران کامیون، هر پروژه‌ای با این وعده آغاز شده که وابستگی به هرمز را کاهش دهد.

هرمز برای دنیا همان هرمز است

هر بار که تنش در تنگه هرمز بالا می‌گیرد، یک مسابقه قدیمی دوباره آغاز می‌شود. مسابقه‌ای برای یافتن راهی که نفت جهان را از این گلوگاه راهبردی بی‌نیاز کند. از خطوط لوله و کریدور‌های ترانزیتی گرفته تا انتقال نفت با هزاران کامیون، هر پروژه‌ای با این وعده آغاز شده که وابستگی به هرمز را کاهش دهد.

به گزارش مجله خبری نگار، هر بار که تنش در تنگه هرمز بالا می‌گیرد، یک مسابقه قدیمی دوباره آغاز می‌شود. مسابقه‌ای برای یافتن راهی که نفت جهان را از این گلوگاه راهبردی بی‌نیاز کند. از خطوط لوله و کریدور‌های ترانزیتی گرفته تا انتقال نفت با هزاران کامیون، هر پروژه‌ای با این وعده آغاز شده که وابستگی به هرمز را کاهش دهد. تازه‌ترین نمونه، گزارش رسانه‌ها درباره انتقال بخشی از نفت عراق از مسیر سوریه است. این خبر در ظاهر آن‌قدر جذاب است که مخاطب در لحظه اول تصور می‌کند میلیون‌ها بشکه نفت در روز از آن عبور می‌کند، اما بررسی‌ها نشان می‌دهد این مسیر با ظرفیت روزانه تنها ۵۰ تا ۷۰ هزار بشکه، در برابر صادرات نزدیک به چهار میلیون بشکه‌ای عراق، بیش از آنکه یک جایگزین باشد، یک راه‌حل محدود است. «فرهیختگان» در گزارش حاضر وضعیت مسیر‌های جایگزین تنگه هرمز را بررسی کرده است. داده‌ها نشان می‌دهد با وجود تشدید تلاش‌ها، به‌ویژه پس از جنگ ۴۰ روزه علیه ایران، هنوز هیچ‌یک از مسیر‌های جایگزین نتوانسته‌اند جهان را از تنگه هرمز بی‌نیاز کنند؛ آبراهی که روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از آن عبور می‌کند، درحالی‌که طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی مجموع ظرفیت واقعی و فوری همه مسیر‌های جایگزین هرمز حدود ۳.۵ تا ۵.۵ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود.

منبع  : نگار مگ

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *