نیسان تیانا سدانی که نه پر سر و صدا بود، نه دنبال جلبتوجه، نه دنبال بازارگرمی. یک ژاپنی خجالتی، محجوب و کاملاً پخته که آمد، کار خودش را کرد و بیدردسر کنار رفت. اما امروز که خیابانها پر شده از ماشینهایی که فقط ظاهرشان را گنده کردهاند، شاسی را بالا بردهاند و زیرشان موتورهای کوچک و نازک گذاشتهاند، قدر آرامش و اصالت تیانا بیشتر فهمیده میشود.
تیانا محصول دورانی بود که پارسخودرو هنوز به ساختن محصول باکیفیت فکر میکرد؛ نه اینکه فقط حجم بازار را پر کند. همان زمان که نیسان و رنو هنوز ارتباط فنی جدی داشتند و ژاپنیها در ایران کمی «شخصیت» داشتند و مثل امروز به اصطلاح جویت ونچری نبودند؛ این سدان، برخلاف اسم کمسر و صدایش، در بخش فنی یک غول واقعی بود؛ اما آنقدر باوقار رفتار میکرد که هیچوقت خودش را به رخ نمیکشید.
گیربکس CVT تیانا شاید روی کاغذ جذاب نباشد، اما روی این خودرو یکی از دقیقترین هماهنگسازیها را داشت. خبری از «زوزهکشیدن» مدلهای جدید یا تأخیرهای آزاردهنده نیست. همهچیز نرم، روان و پیوسته. انگار خودرو برای سفرهای طولانی ساخته شده باشد و برای اینکار کاملاً برنامهریزی شده باشد.
تجربه رانندگی تیانا با هیچچیز جدید قابل مقایسه نیست؛ نه با موتورهای توربوی کوچک و حساس، نه با آپشنهایی که نصفشان خوب کار نمیکند. تیانا با همان تکنولوژی قدیمیترش، یک چیز مهم داشت که بسیاری از ماشینهای امروزی ندارند: شخصیت.