میپرسند: «دوباره آب باز شد؟» میگویم: «بله! زایندهرود جاری شده» و این دو جمله تفاوتهای ماهوی دارند: در اولی، زایندهرود وجود ندارد، هویت ندارد، انگار سرچشمهاش شیر آب است و زایندهرود، سینک یا مسیر انتقال آب به مزارع و این دقیقا تعریفی است که طی بیش از بیست سال اخیر مسئولان مختلف از زایندهرود بین مردم جا انداختهاند. حالا ما باید تلاش کنیم حتی در کلاممان هم حرمت و هویت زایندهرودِ ایران را نگه داریم. همانطور که هیچکس به تخت جمشید بهعنوان انبار سنگ نگاه نمیکند، زایندهرود را هم نمیشود مسیر انتقال آب دانست.
