چرا از این فیلم به عنوان یکی از ماندگارترین و تاثیرگذارترین فیلمهای اکشن تاریخ یاد میشود؟
وقتی صحبت از فیلم The French Connection میشود، نخستین تصویری که در ذهن بسیاری نقش میبندد صحنهٔ تعقیب و گریز با ماشین است؛ لحظهای که پاپآی دویل با زیر پا گذاشتن همهٔ قاعدههای معقول رانندگی، سعی میکند قطار خط مرتفع را از پشت بگیرد. اما اگر این صحنه را فقط «خامه روی کیک» بدانیم، خود را در دام سادهانگاری انداختهایم. فیلم ویلیام فریدکین چیزی فراتر از یک سکانس اکشن فراموشنشدنی است؛ این اثر یک تمرین تمامعیار در تئاتر واقعیتِ سینماست؛ پروژهای که هر قاب، هر دیالوگ و هر حرکت دوربین برای ساخته شدن آن تا آخرین ذرّه با واقعیت سنجیده شده است.
واقعنمایی در لوکیشن، بازیِ جسورانهٔ جین هکمن، فیلمبرداری و انتخاب فیلماستاکِ تند توسط اوون رویزمان، تدوین ضربآهنگسازِ جری گرینبرگ و سناریویی که صدای خیابان نیویورک را در خود داشت؛ همهٔ اینها دست به دست هم داد تا The French Connection به نماد دههٔ هفتاد سینمای آمریکایی بدل شود.
